ข้อคิดเกี่ยวกับข้อพระคัมภีร์วันนี้

"ยืนขึ้นและตะโกนถ้าคุณรักพระเยซูของฉัน ... " เป็นเพลงที่เด็กๆ ชอบร้อง! แต่เกิดอะไรขึ้นกับการนมัสการพระเจ้าที่เต็มไปด้วยความสุขแบบในวัยเด็กของเราล่ะครับ? พระคัมภีร์ให้เราเห็นว่าพระเจ้าไม่ต้องการให้เราจะหมดความชื่นชมยินดีในการนมัสการไปนะครับ ให้ลองอ่านพระคัมภีร์และเน้นทุกท่าทางการกระทำที่ใช้ในการนมัสการและสรรเสริญพระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่และเป็นนิรันดร์ของเราดูนะครับ ในโลกที่ใช้ชื่อของพระเจ้าในทางที่ไร้สาระจนเป็นเรื่องปกตินี้ นี่ควรจะเป็นเวลาที่เราลุกขึ้นยืนและสรรเสริญพระองค์ — ไม่เพียงแต่ในคริสตจักร (การนมัสการในกลุ่มของเรา) และการเข้าเฝ้าพระองค์ประจำวันของเรา (การนมัสการส่วนตัวของเรา) เท่านั้น แต่ยังให้การนมัสการอยู่ในชีวิตของเราทุกวัน (การนมัสการในที่สาธารณะของเรา) ?!

คำอธิษฐาน

พระบิดาบนสวรรค์ ข้าพระองค์คิดว่าเป็นเรื่องยากที่จะเข้าใจว่าพระเจ้าผู้เป็นนิรันดร์และยิ่งใหญ่จะฟังคำอธิษฐานของข้าพระองค์ แต่ข้าพระองค์รู้ว่าพระองค์ฟังและทรงตอบสนอง ขอบพระคุณ! ขอพระองค์ได้รับการสรรเสริญจากการนมัสการของข้าพระองค์ ไม่ว่าจะเป็นการนมัสการส่วนตัวของข้าพระองค์หรือการนมัสการร่วมกับพี่น้องคริสเตียนคนอื่นๆ ที่โบสถ์ ในการเข้าเฝ้าพระองค์ประจำวันของข้าพระองค์หรือในการนมัสการต่อหน้าคนอื่น โดยการที่ข้าพระองค์ใช้ชีวิตที่เป็นตัวอย่างต่อเพื่อนร่วมงานของข้าพระองค์ พระองค์ผู้เดียวที่เป็นพระเจ้าและควรค่าแก่การสรรเสริญทั้งหมด ขอทรงได้รับการยกย่องสรรเสริญในชีวิตของข้าพระองค์ อธิษฐานในพระนามของพระเยซูผม อาเมน

ฟิล แวร์ เป็นผู้เขียนในส่วนที่เป็นข้อคิดและคำอธิษฐาน หากมีคำถามข้อสงสัย หรือความคิดเห็นใดๆ คุณสามารถติดต่อได้ที่ phil@verseoftheday.com

ความคิดเห็น