ఈనాటి వచనమునుగూర్చిన తలంపు

ఆరాధన అంటే కేవలం మన హృదయాలను, ఆత్మలను, మరియు మాటలను దేవునికి అర్పించడం మాత్రమే కాదు. దానిలో తప్పనిసరిగా మన భౌతిక దేహాలు, మన బలం, మరియు మన భంగిమ కూడా ఇమిడి ఉంటాయి (మార్కు 12:29-30). ఆయన పిల్లలమని పిలువబడటానికి దేవుడు మనకు అనుగ్రహించిన కృపను మనం అర్థం చేసుకున్నప్పుడు, ఆయన మహిమ మరియు ప్రేమగల కృప ముందు సాగిలపడటం లేదా మోకరిల్లడం తప్ప మనం ఇంకేం చేయగలం? జయించువాడైన పాలకుని వద్దకు మనం సంపూర్ణ విధేయతతో మనల్ని మనం అర్పించుకుంటూ వస్తాము. అయితే, మన పట్ల శ్రద్ధ వహించాలని ఆకాంక్షించే ప్రేమగల కాపరిలా, మరియు మన పట్ల కోమలమైన ప్రేమతో నిండిన మన అబ్బా తండ్రిలా దేవుడు మనతో సున్నితంగా వ్యవహరించాలని ఎంచుకుంటాడు. ఈ సత్యాన్ని మనం ప్రార్థించేటప్పుడు తప్పిపోయిన గొర్రె (లూకా 15:3-7) మరియు తప్పిపోయిన కుమారుల (లూకా 15:11-32) ఉపమానాన్ని మనం మరచిపోకూడదు! అటువంటి కృప మన సృష్టికర్త అయిన ప్రభువు ముందు హృదయపూర్వక ఆరాధనతో సాగిలపడటానికి మరియు మోకరిల్లడానికి మనల్ని నడిపిస్తుంది.

నా ప్రార్థన

నా ఆత్మకు కాపరివైన, ప్రేమగల అబ్బా తండ్రీ, నీ గొర్రెపిల్లలలో ఒకరిగా నీ రక్షణను మరియు విశ్రాంతిని కోరుతూ నేను నీ సన్నిధికి వస్తున్నాను. జీవితంలోని ఒత్తిళ్లు మరియు శోధనల వల్ల నేను తరచుగా ఆందోళనకు గురవుతుంటాను. నీ మహిమ కోసం నన్ను వాడుకోమని నిన్ను వేడుకుంటూ నీకు సమర్పించుకుంటున్నాను — కేవలం ఈ రోజు మాత్రమే కాదు, మా జీవితకాలమంతా కూడా; ఎందుకంటే ఇతరులు కూడా యేసునందు విశ్రాంతిని పొందాలని మేము కోరుకుంటున్నాము. అందుకే మేము మోకాళ్ళూని, తలవంచి, వినమ్రులమవుతున్నాము. యేసు నామములో ప్రార్థిస్తున్నాను. ఆమెన్.

ఈనాటి వచనం" లోని భావన మరియు ప్రార్థన ఫీల్ వారే గారిచే వ్రాయబడినవి.

మీ అభిప్రాయములు